← บล็อก
แรงงาน 2026-09-17

หนังสือเตือนพนักงานและการเลิกจ้าง 2026 — ม.119 ม.17 และม.118 ที่นายจ้างต้องรู้

HK
김하늘
บรรณาธิการเนื้อหา · 2 นาทีในการอ่าน
หนังสือเตือนพนักงานและการเลิกจ้าง 2026 — ม.119 ม.17 และม.118 ที่นายจ้างต้องรู้

สรุปสั้น: ใบเตือนไม่ใช่เอกสารที่กฎหมายบังคับ แต่เป็นหลักฐานชั้นดีที่พิสูจน์ว่านายจ้างได้ตักเตือนและให้โอกาสลูกจ้างแล้ว เมื่อต้องเลิกจ้างจึงต้องวางบนฐานของมาตรา 119 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 คือเลิกจ้างโดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยได้เฉพาะเมื่อลูกจ้างทุจริต กระทำผิดอาญาต่อบุคคลอื่น หรือฝ่าฝืนโดยร้ายแรงเท่านั้น ส่วนการเลิกจ้างทั่วไปต้องมีค่าบอกกล่าวล่วงหน้าตามมาตรา 17 และค่าชดเชยตามมาตรา 118 ถ้าไม่เป็นธรรม ลูกจ้างฟ้องศาลแรงงานได้ภายใน 30 วัน

การเลิกจ้างเป็นการตัดสินใจที่แพงที่สุดอย่างหนึ่งขององค์กร ไม่ใช่แค่ค่าชดเชย แต่รวมถึงความเสี่ยงเรื่องคดีความ ชื่อเสียง และผลกระทบทั้งทีม บทความนี้เรียบเรียงลำดับที่ถูกต้องตั้งแต่การออกใบเตือน การเลือกฐานกฎหมาย การจ่ายเงินตามมาตรา 17 และ 118 ไปจนถึงขั้นตอนเมื่อถูกฟ้องต่อศาลแรงงาน

หนังสือเตือน (ใบเตือน) คืออะไร และสำคัญแค่ไหนเมื่อมีข้อพิพาท

ใบเตือนคือเอกสารที่นายจ้างส่งให้ลูกจ้างเมื่อพฤติกรรมการทำงานไม่เป็นไปตามมาตรฐานหรือฝ่าฝืนระเบียบ กฎหมายแรงงานไม่ได้บังคับว่าต้องมีใบเตือนก่อนเลิกจ้างเสมอไป แต่ในทางปฏิบัติใบเตือนมีคุณค่าสองด้าน ด้านแรกคือเครื่องมือบริหาร เพราะทำให้ลูกจ้างทราบมาตรฐานที่คาดหวังและมีโอกาสแก้ไขก่อนสายเกินไป ด้านที่สองคือหลักฐาน เพราะเมื่อคดีถึงศาลแรงงาน นายจ้างที่แสดงได้ว่ามีการตักเตือนซ้ำแล้วซ้ำเล่า มักได้เปรียบกว่านายจ้างที่มีเพียงคำบอกเล่า

ศาลแรงงานไม่ได้ดูแค่ว่ามีใบเตือนหรือไม่ แต่ดูทั้งกระบวนการ คือ เหตุการณ์จริงเป็นอย่างไร มีการแจ้งให้ทราบเป็นลายลักษณ์อักษรเมื่อไร ลูกจ้างมีโอกาสชี้แจงหรือไม่ และบทลงโทษสมเหตุสมผลกับพฤติกรรมหรือไม่ ใบเตือนที่ดีจึงไม่ใช่กระดาษขู่ แต่เป็นบันทึกที่สะท้อนความเป็นธรรมของกระบวนการทั้งหมด

โครงสร้างหนังสือเตือนที่ใช้เป็นพยานหลักฐานได้จริง

ใบเตือนที่แข็งแรงมีองค์ประกอบเจ็ดประการ หนึ่ง ระบุชื่อลูกจ้าง ตำแหน่ง และวันที่ออกหนังสือ สอง อธิบายเหตุการณ์เฉพาะหน้า ระบุวัน เวลา สถานที่ และพฤติกรรมที่สังเกตได้ สาม อ้างอิงข้อบังคับหรือระเบียบบริษัทข้อที่เกี่ยวข้อง สี่ อธิบายผลกระทบต่อการทำงานหรือองค์กร ห้า ระบุสิ่งที่ต้องปรับปรุงพร้อมเกณฑ์วัดผลที่ชัดเจน หก ระบุว่าเป็นการตักเตือนครั้งที่เท่าไรและผลของการฝ่าฝืนซ้ำ เจ็ด มีลายเซ็นรับทราบของลูกจ้าง

จุดที่ควรระวังคือการบังคับให้เซ็นรับทราบ หากลูกจ้างปฏิเสธ ให้บันทึกข้อเท็จจริงว่าได้พยายามแจ้งแล้วและมีพยานในการส่งมอบ หลักฐานที่ดีที่สุดคือการส่งแบบมีพยานหรือส่งทางอิเล็กทรอนิกส์ที่บันทึกการส่งได้ สำหรับองค์กรที่ต้องการเทมเพลตพร้อมใช้ ดูตัวอย่างที่ เทมเพลตหนังสือราชการและเอกสารสำนักงาน และจัดรูปแบบให้สอดคล้องกับระเบียบบริษัทที่ประกาศใช้แล้ว

มาตรา 119: เหตุเลิกจ้างที่ไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย

พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 119 กำหนดเหตุไว้สี่กลุ่มใหญ่ ที่ทำให้นายจ้างเลิกจ้างได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย ได้แก่ หนึ่ง ลูกจ้างทุจริตหรือกระทำโดยเจตนาเป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหาย สอง ลูกจ้างกระทำผิดอาญาต่อบุคคลอื่น สาม ลูกจ้างฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน คำสั่งของนายจ้าง หรือกฎหมาย เป็นการร้ายแรง สี่ ลูกจ้างละทิ้งหน้าที่สามวันติดต่อกัน หรือขาดงานเจ็ดวันติดต่อกันในรอบหนึ่งปี โดยไม่มีเหตุอันควร

สองประเด็นที่ถูกเข้าใจผิดบ่อย หนึ่ง แม้เลิกจ้างตามมาตรานี้ นายจ้างยังต้องจ่ายค่าจ้างที่ค้างชำระและค่ารักษาพยาบาลที่ค้างอยู่ ไม่ใช่ลอยนวลไปเลย สอง ภาระในการพิสูจน์อยู่ที่นายจ้างว่าเหตุนั้นเกิดขึ้นจริงและอยู่ในเกณฑ์ของมาตรานี้ การระบุเพียงว่า ทำงานไม่มีประสิทธิภาพ หรือ ไม่เข้ากับวัฒนธรรมองค์กร ไม่ใช่เหตุตามมาตรา 119 และมีโอกาสสูงที่ศาลจะวินิจฉัยว่าเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม

เหตุเรื่องการขาดงาน ก็ต้องพิจารณาประกอบสิทธิของลูกจ้างที่กฎหมายคุ้มครอง เช่น การลาป่วยซึ่งมีใบรับรองแพทย์ หรือการหยุดงานในกรณีที่กฎหมายรับรอง ลูกจ้างที่ขาดงานเพราะเหตุเหล่านี้ถือว่ามีเหตุอันควร และจะถูกอ้างเป็นเหตุเลิกจ้างไม่ได้

ค่าบอกกล่าวล่วงหน้าตามมาตรา 17 และค่าชดเชยตามมาตรา 118

มาตรา 17 บังคับว่าเมื่อนายจ้างจะเลิกจ้างลูกจ้างที่มีอายุงานตั้งแต่ 120 วันขึ้นไป ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าสามสิบวัน หรือจ่ายค่าบอกกล่าวล่วงหน้าแทน และในระหว่างสามสิบวันนั้น ลูกจ้างมีสิทธิ์ลาไปทำงานอื่นได้โดยไม่ถือว่าผิด และนายจ้างต้องจ่ายค่าจ้างตามปกติจนถึงวันสิ้นสุด หากบอกกล่าวไม่ครบสามสิบวัน นายจ้างต้องจ่ายค่าจ้างแทนช่วงที่ขาดไปด้วย ค่าบอกกล่าวล่วงหน้าจึงคำนวณตามอัตราค่าจ้างอัตราสุดท้ายคูณกับจำนวนวันที่ต้องบอกกล่าว

ส่วนมาตรา 118 คือค่าชดเชยที่ลูกจ้างมีสิทธิ์ได้รับเมื่อทำงานติดต่อกันตั้งแต่ 120 วันขึ้นไป โดยคำนวณจากค่าจ้างอัตราสุดท้ายตามสัดส่วนจำนวนวันทำงานตามเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด ซึ่งอัตราปัจจุบันแบ่งตามอายุงานตั้งแต่ 30 วันสำหรับผู้ที่ทำงานไม่ถึงหนึ่งปี ไปจนถึง 300 วันสำหรับผู้ที่ทำงานตั้งแต่ 12 ปีขึ้นไป การไม่จ่ายค่าชดเชยทั้งที่ต้องจ่าย เป็นหนึ่งในเหตุผลอันดับต้นที่ลูกจ้างฟ้องชนะนายจ้าง

ตารางเทียบภาระของนายจ้างเมื่อเลิกจ้าง

สถานการณ์ค่าบอกกล่าวล่วงหน้า (ม.17)ค่าชดเชย (ม.118)หมายเหตุ
เลิกจ้างตามปกติ อายุงานต่ำกว่า 120 วันไม่มีภาระตามกฎหมายไม่มีสิทธิได้รับแต่ต้องจ่ายค่าจ้างค้างและค่ารักษาพยาบาลที่ค้าง
เลิกจ้างตามปกติ อายุงาน 120 วันขึ้นไปบอกกล่าวล่วงหน้า หรือจ่ายแทนได้รับตามสัดส่วนอายุงานต้องจ่ายค่าจ้างจนถึงวันสิ้นสุด
เลิกจ้างตามมาตรา 119ไม่มีภาระบอกกล่าวไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยยังต้องจ่ายค่าจ้างค้างและค่ารักษาพยาบาล
ลูกจ้างลาออกเองไม่มีภาระไม่มีสิทธิได้รับต้องออกหนังสือรับรองการทำงานตามกฎหมาย
สิ้นสุดสัญญาตามกำหนดเวลาดูเงื่อนไขสัญญาดูอายุงานและเงื่อนไขการต่อสัญญาควรชี้แจงล่วงหน้าเพื่อลดความเสี่ยงโต้แย้ง

ขั้นตอนการเลิกจ้างที่เป็นธรรม

ขั้นตอนที่ปลอดภัยเริ่มจากการรวบรวมข้อเท็จจริงและหลักฐาน เช่น รายงานงาน อีเมล บันทึกเหตุการณ์ และพยาน จากนั้นตรวจสอบว่าข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของบริษัทครอบคลุมพฤติกรรมนั้นและประกาศให้ลูกจ้างรับทราบแล้วหรือไม่ ขั้นถัดมาคือการพิจารณาว่าจะใช้เหตุตามมาตรา 119 หรือเลิกจ้างตามปกติพร้อมจ่ายค่าชดเชย และต้องจัดทำหนังสือเลิกจ้างที่ระบุเหตุและวันที่มีผลใช้บังคับชัดเจน

ในวันเลิกจ้าง นายจ้างต้องจ่ายค่าจ้างที่ค้าง ค่าบอกกล่าวล่วงหน้าหรือค่าจ้างแทนช่วงบอกกล่าว และค่าชดเชย (ถ้ามี) ภายในวันสิ้นสุดการทำงาน นอกจากนี้ยังมีหน้าที่ออกหนังสือรับรองการทำงานให้ลูกจ้างภายในเจ็ดวันนับแต่วันสิ้นสุดการทำงาน ซึ่งเป็นเอกสารที่ลูกจ้างใช้สมัครงานต่อและใช้อ้างอิงในคดีได้ การคืนอุปกรณ์ การปิดสวัสดิการ และการแจ้งเรื่องประกันสังคมก็ควรทำพร้อมกันในวันเดียวกันเพื่อให้กระบวนการจบสมบูรณ์

สำหรับฝ่ายลูกจ้างที่กำลังจะถูกเลิกจ้าง ควรขอเอกสารทุกฉบับเป็นลายลักษณ์อักษร เก็บสไลด์งาน อีเมล และบันทึกผลงานไว้ และนับอายุความให้ถูก เพราะการฟ้องเรื่องการเลิกจ้างไม่เป็นธรรมต้องยื่นภายใน 30 วันนับแต่วันเลิกจ้าง ดูภาพรวมการเตรียมตัวได้ที่ แบบฟอร์มส่งมอบงานเมื่อลาออก ซึ่งใช้เป็นหลักฐานสภาพความเป็นอยู่ของงานในวันสิ้นสุดได้ด้วย

การเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมและการร้องต่อศาลแรงงาน

การเลิกจ้างจะเป็นธรรมเมื่อมีเหตุอันสมควรและดำเนินการโดยสุจริต ลูกจ้างมีสิทธิ์ฟ้องคดีต่อศาลแรงงานภายในสามสิบวันนับแต่วันเลิกจ้าง หากศาลวินิจฉัยว่าเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ศาลอาจมีคำสั่งให้นายจ้างจ่ายค่าชดเชยเพิ่มขึ้นอีกไม่เกินจำนวนที่ต้องจ่าย และในบางกรณีสั่งให้เข้าทำงานต่อไปด้วย การเรียกร้องค่าจ้างค้างหรือค่าอื่นที่ค้างอยู่ ให้ดูภาพรวมได้ที่ การเรียกร้องค่าจ้างค้างจ่าย

ประเด็นที่ศาลเฝ้าระวังเป็นพิเศษคือความไม่ชอบด้วยเหตุผล เช่น เลิกจ้างทันทีทั้งที่พฤติกรรมเกิดขึ้นนานแล้ว เลือกปฏิบัติกับลูกจ้างบางคนเท่านั้น หรืออ้างเหตุผลที่เปลี่ยนไปมาเมื่อถูกซักถาม กระบวนการที่สม่ำเสมอและมีเอกสารรองรับจึงสำคัญกว่าเหตุผลที่ฟังดูน่าเชื่อถือในวันนั้น เมื่อมีข้อพิพาท การมีสหภาพแรงงานหรือการรวมกลุ่มก็ไม่ใช่เหตุให้เลิกจ้างได้ และเรื่องวินัยควรจัดการผ่านกลไกที่ประกาศใช้แล้ว ดูตัวอย่างการจัดการข้อขัดแย้งได้ที่ การจัดการข้อขัดแย้งในที่ทำงาน

เอกสารที่ต้องเตรียมทั้งสองฝ่าย

เอกสารของนายจ้าง ได้แก่ บันทึกเหตุการณ์พร้อมวันเวลา ใบเตือนที่เคยออก รายงานผลงานที่เป็นลายลักษณ์อักษร ข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานที่ประกาศใช้และมีหลักฐานการรับทราบ หนังสือเลิกจ้างพร้อมเหตุ ใบแจ้งยอดค่าจ้างและค่าชดเชย และหนังสือรับรองการทำงาน ส่วนเอกสารของลูกจ้าง ได้แก่ สัญญาจ้าง slip เงินเดือนย้อนหลัง อีเมลและข้อความที่เกี่ยวข้อง ใบรับรองแพทย์หรือเอกสารลา และบันทึกการสนทนากระบวนการ ทั้งสองฝ่ายควรเก็บเป็นระบบและสำรองไว้สองที่ เพราะเอกสารที่หายกลางคดีมักหมายถึงโอกาสแพ้ที่เพิ่มขึ้นอย่างมาก แนวทางการจัดระเบียบเอกสารดูตัวอย่างได้ที่ การจัดทำบันทึกภายในขององค์กร

AI ช่วยร่างหนังสือเตือนและหนังสือเลิกจ้างได้อย่างไร

AI ช่วยได้จริงในสามจุด หนึ่ง แปลพฤติกรรมที่เป็นข้อเท็จจริงดิบให้เป็นข้อความทางการที่กระชับและเป็นกลาง สอง ร่างหนังสือเตือนหรือหนังสือเลิกจ้างโดยอ้างอิงข้อบังคับและมาตราที่ถูกต้อง สาม ตรวจว่าเอกสารครบองค์ประกอบที่จำเป็นหรือไม่ เช่น การระบุเหตุ การอ้างอิงระเบียบ และข้อความสงวนสิทธิ เครื่องมืออย่าง ตัวช่วยร่างเอกสารด้วย AI ใช้เตรียมร่างแรกได้ในไม่กี่นาที

แต่มีสี่เรื่องที่ต้องตรวจเองเสมอ ได้แก่ ข้อมูลส่วนตัวของลูกจ้าง การอ้างอิงมาตราและข้อบังคับว่าตรงกับฉบับที่ใช้บังคับจริง ตัวเลขค่าจ้างและค่าชดเชย และถ้อยคำกล่าวหาที่อาจเป็นการหมิ่นประมาทหากไม่มีหลักฐาน หากมีการฟ้องร้อง ให้ดูภาพรวมที่ การฟ้องคดีแรงงานต่อศาลแรงงาน และการใช้ AI จัดเตรียมเอกสารคดีที่ การฟ้องร้องด้วย AI

บทความที่เกี่ยวข้อง

เทมเพลตหนังสือราชการและเอกสารสำนักงาน · แบบฟอร์มส่งมอบงานเมื่อลาออก · สัญญาจ้างเหมางานและผู้รับจ้าง · การฟ้องคดีแรงงาน · เรียกร้องค่าจ้างค้างจ่าย · จัดการข้อขัดแย้งในที่ทำงาน · จัดทำบันทึกภายในองค์กร · ตัวช่วยร่างเอกสารด้วย AI · การฟ้องร้องด้วย AI · ทวนสิทธิ์ก่อนฟ้องด้วย AI

คำถามที่พบบ่อย (FAQ)

Q1. ออกใบเตือนหนึ่งครั้งแล้วเลิกจ้างเลยได้หรือไม่

ได้หากเหตุนั้นอยู่ในเกณฑ์มาตรา 119 และมีหลักฐานรองรับ ใบเตือนเป็นเพียงส่วนหนึ่งของกระบวนการ ศาลจะดูความร้ายแรงของพฤติกรรม ความสม่ำเสมอในการบังคับใช้ และโอกาสที่ลูกจ้างได้รับ

Q2. ใบเตือนหมดอายุเมื่อไร

กฎหมายไม่ได้กำหนดอายุใบเตือน แต่ในทางปฏิบัติใบเตือนที่เก่ามากและไม่มีพฤติกรรมใหม่รองรับ มักถูกโต้แย้งว่าไม่สัมพันธ์กับการตัดสินใจเลิกจ้างในปัจจุบัน ทางที่ดีคือใช้ใบเตือนประกอบพฤติกรรมที่เกิดขึ้นในระยะเวลาที่ใกล้เคียงกัน

Q3. ลูกจ้างไม่ยอมเซ็นรับใบเตือน ถือว่าใช้ไม่ได้หรือไม่

ไม่ถือว่าใช้ไม่ได้ ให้บันทึกว่าได้พยายามแจ้งและมีพยานในการส่งมอบ รวมถึงเก็บหลักฐานการส่งทางไปรษณีย์หรืออิเล็กทรอนิกส์ไว้เป็นหลักฐานเสริม

Q4. เลิกจ้างตามมาตรา 119 แล้วยังต้องจ่ายอะไรบ้าง

ไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย แต่ยังต้องจ่ายค่าจ้างที่ค้างอยู่และค่ารักษาพยาบาลที่ค้าง รวมถึงภาระอื่นตามสัญญาและกฎหมายที่เกี่ยวข้อง การเข้าใจข้อยกเว้นนี้ผิด ๆ ทำให้หลายองค์กรถูกฟ้องแพ้ในภายหลัง

Q5. ค่าบอกกล่าวล่วงหน้าคำนวณอย่างไร

คิดจากค่าจ้างอัตราสุดท้ายของลูกจ้างคูณกับจำนวนวันที่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าตามกฎหมาย หากบอกกล่าวไม่ครบ นายจ้างต้องจ่ายค่าจ้างแทนช่วงที่ขาดไปด้วย จึงควรแจ้งล่วงหน้าให้ครบและเป็นลายลักษณ์อักษร

Q6. อายุความในการฟ้องเรื่องเลิกจ้างไม่เป็นธรรมคือเท่าไร

ลูกจ้างต้องฟ้องภายในสามสิบวันนับแต่วันเลิกจ้าง ส่วนข้อพิพาทแรงงานทั่วไปมีอายุความหนึ่งปี การนับอายุความให้ถูกต้องเป็นเรื่องแรกที่ทั้งสองฝ่ายต้องทำเมื่อเริ่มมีข้อพิพาท

Q7. บริษัทไม่มีข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน เลิกจ้างได้หรือไม่

เลิกจ้างได้หากมีเหตุอันสมควรและพิสูจน์ได้ แต่การไม่มีข้อบังคับทำให้การอ้างการฝ่าฝืนยากขึ้น นายจ้างจึงควรประกาศข้อบังคับและเก็บหลักฐานการรับทราบของลูกจ้างไว้ล่วงหน้า

Q8. ลูกจ้างลาป่วยบ่อย ใช้เป็นเหตุเลิกจ้างได้ไหม

การลาป่วยที่มีใบรับรองแพทย์และเป็นสิทธิที่กฎหมายคุ้มครอง ถือว่ามีเหตุอันควร ไม่เป็นเหตุตามมาตรา 119 ได้โดยง่าย นายจ้างควรจัดการผ่านกระบวนการบริหารกำลังคน ไม่ใช่การลงโทษ

Q9. หนังสือรับรองการทำงานต้องออกเมื่อไรและเขียนอะไร

นายจ้างต้องจัดทำภายในเจ็ดวันนับแต่วันสิ้นสุดการทำงาน เนื้อหาควรระบุระยะเวลาทำงาน ตำแหน่ง และลักษณะงานที่ทำ เพื่อให้ลูกจ้างนำไปใช้สมัครงานต่อได้โดยไม่เกิดข้อโต้แย้ง

Q10. AI ร่างหนังสือเลิกจ้างให้แล้วใช้เลยได้ไหม

ใช้เป็นร่างแรกได้ แต่ต้องตรวจข้อมูลส่วนตัว การอ้างอิงมาตรา ตัวเลขค่าชดเชย และถ้อยคำกล่าวหาให้ครบ ควรให้ผู้เชี่ยวชาญตรวจก่อนส่งเสมอ เพราะหนังสือเลิกจ้างที่ผิดพลาดเพียงจุดเดียวอาจเปลี่ยนผลคดีทั้งหมด

ไม่ว่าคุณจะอยู่ฝ่ายบริหารหรือฝ่ายลูกจ้าง ลองให้ MeshLaw ช่วยร่างใบเตือน หนังสือเลิกจ้าง และสรุปสิทธิที่คุณมี ภายในไม่กี่นาที พร้อมตารางตรวจสอบที่ช่วยให้กระบวนการเป็นธรรมและลดความเสี่ยงคดีความได้ตั้งแต่ต้นทาง

บทความนี้ให้ข้อมูลทั่วไป ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย

ลองใช้ MeshLaw

AI ร่างเอกสาร ทนายความตรวจทาน สมัครฟรีแล้วลองใช้ได้ทันที

เริ่มต้นฟรี →